i LoVe U ... My Fri END...

เพื่อน

เคยมีคนคนหนึ่งเล่าเรื่องที่ดีมากๆให้เราฟัง

มันเป็นเรื่องที่ทำให้เรานั้นเข้าใจคำว่า "เพื่อน" มากขึ้น

และเราก็คิดว่ามันจะเป็นเรื่องที่มีคุณค่าสำหรับทุกๆคน

เป็นเรื่องราวที่กล่าวถึงเพื่อนสองคนที่เดินทางอยู่กลางทะเลทราย

ณ ช่วงเวลาหนึ่งของการเดินทาง ทั้งสองเกิดข้อโต้แย้งกัน

หนึ่งในสองคนนั้นได้ตบหน้าของอีกฝ่ายหนึ่ง

ชายผู้ที่ถูกตบหน้า เกิดความเจ็บปวดทั้งกายใจ แต่เขาไม่ได้กล่าวคำพูดใด ๆเลย

เพียงแต่เขียนระบายไว้บนพื้นทรายว่า

วันนี้...ผมโดนเพื่อนรักของผมตบหน้า

เขาทั้งสองยังคงเดินทางต่อไป

กระทั่งพบสถานที่พักพิง โอเอซิสกลางทะเลทราย

ทั้งสองตกลงจะอาบน้ำชำระร่างกาย

ชายผู้ที่ถูกเพื่อนตบหน้าเกิดเหตุจมน้ำ

และชายผู้ตบหน้าเขาก็เป็นผู้ช่วยชีวิตเขา

เมื่อเขาผ่านพ้นช่วงนาทีวิกฤตนั้น เขาได้เขียนระบายไว้บนก้อนหินว่า

วันนี้ เพื่อนรักของผมได้ช่วยชีวิตผมไว้

ชายผู้ที่ตบหน้าเพื่อนและช่วยชีวิตเพื่อนจึงเอ่ยถาม

"ทำไม เมื่อตอนที่ผมทำร้ายคุณ คุณเขียนระบายลงบนพื้นทราย

แล้วตอนนี้คุณกลับเขียนระบายบนก้อนหิน?"

ชายผู้นั้นตอบด้วยรอยยิ้มว่า

เมื่อเพื่อนทำร้ายเรา

เราควรระบายความเจ็บปวดนั้นลงบนพื้นทราย

ที่ซึ่ง การให้อภัยจะค่อย ๆ ลบเลือนความเจ็บปวดนั้นให้สูญสิ้นไป

และเมื่อมีสิ่งดี ๆ เข้ามาในชีวิต

เราควรจะจารึกสิ่งเหล่านั้นไว้บนแผ่นหินของหัวใจ

ที่ซึ่งไม่มีวันจะลบเลือน

จงเรียนรู้ที่จะเขียนระบายสิ่งที่ไม่ดีต่อเราลงบนพื้นทราย

ชีวิตของเราแต่ละวันนั้น มีเรื่องราวต่างๆผ่านเข้ามามากมาย

อยู่ที่ว่า...เราเลือกที่จะจดจำมันหรือเปล่า....